Wypadek na Zalewie

I porzuciwszy gniew, nadzieję, pychę, wolni od pragnień i wolni od burz, Dziękczynnych westchnień ślemy modły ciche, Ktokolwiek jest tam pośród gwiezdnych głusz, Za to, że minąć dniom żywota dano, Za to że nigdy raz zmarli nie wstaną i rzek gwałtownych nurt zmącony pianą, Zawinie kiedyś w głąb wieczystą mórz. Za tych co na morzu! Na Zawsze już!

6:3