Wspomnienie o Antonim Syroce

„Nauczyciel ociera się o wieczność. Nie wie, dokąd sięga jego wpływ" - Henry Brooks Adams

Jego historia od samego początku była nierozerwalnie związana z I Liceum Ogólnokształcącym im. Juliusza Słowackiego w Elblągu. To tutaj najpierw zasiadał w szkolnej ławce jako uczciwy i ambitny uczeń, by po latach powrócić do tych samych murów — tym razem w roli mistrza, mentora i nauczyciela z prawdziwego zdarzenia. W latach 1986–2010 z oddaniem i pasją współtworzył historię swojej szkoły.

Matematyka w jego wykonaniu nie była jedynie zbiorem wzorów i suchą teorią. Była językiem opisującym świat, w którym potrafił dostrzec i wydobyć piękno. Z niezwykłym zaangażowaniem prowadził klasy o profilu matematycznym, a jego szczególną pasją była praca z uczniami zdolnymi. Potrafił dostrzec w młodym człowieku iskrę talentu, podsycać ją i cierpliwie prowadzić przez najtrudniejsze zagadnienia, przygotowując do olimpijskich zmagań i życiowych sukcesów.

Jego prawdziwym talentem pedagogicznym była niezwykła cierpliwość i wyrozumiałość — potrafił w prosty, przystępny sposób wyłożyć zawiłe arkana matematyczne nawet tym uczniom, którym przedmiot ten sprawiał trudności. Jak z wdzięcznością wspominają jego wychowankowie, posiadał rzadki dar: potrafił dotrzeć do każdego, budując w młodzieży wiarę we własne możliwości. Dla swoich wychowanków był nie tylko wymagającym profesorem, ale przede wszystkim oparciem i cierpliwym przewodnikiem.

Poza murami szkoły i pełną wyzwań pracą z młodzieżą odnajdywał spokój w swojej drugiej wielkiej pasji — wędkarstwie. Czas spędzony nad wodą, w ciszy i w otoczeniu natury, był dla niego źródłem równowagi, cierpliwości i refleksji — cech, które tak naturalnie przenosił potem do szkolnej klasy. Zamiłowaniem do natury chętnie dzielił się z innymi — z radością zapraszał do wspólnego wędkowania kolegów z pracy, tworząc okazje do niezapomnianych rozmów i budowania serdecznych relacji poza szkolnymi murami.

Z troski o otaczający świat i lokalne środowisko wziął się jego akces do Stowarzyszenia Nowy Elbląg, w którym angażował się w działania na rzecz społeczności i ochrony dziedzictwa przyrodniczego. W ostatnich latach życia z wielką godnością i hartem ducha dzielnie walczył z ciężką chorobą, do końca zachowując pogodę ducha i niezwykłą klasę.

Odszedł od nas człowiek niezwykłej wiedzy, życzliwości i pasji. W pamięci społeczności I LO w Elblągu, swoich wychowanków oraz kolegów z pracy pozostanie na zawsze jako wzór nauczyciela i wychowawcy.

Składamy najszczersze wyrazy głębokiego współczucia Rodzinie oraz Najbliższym.

Msza św. żałobna odprawiona zostanie w dniu 24 lipca 2026 r. w kościele parafialnym w Próchniku o godz. 12.00. Urna wystawiona zostanie w kościele o godz. 11.30. Pogrzeb odbędzie się po mszy św. na cmentarzu w Próchniku.